If we consider the fact that the sea linked localities together, while forests, mountains, and uninhabited land divided them from one another, the division between the three Scandinavian countries becomes quite logical. Jutland, the islands around it, and the low, cultivated land across Øresund became Denmark, whereas the long coast from the arctic regions to the lands around Oslofjorden became Norway. Sweden could not be controlled from the coast, but instead developed around the great lakes, Vänern and Vättern in the west and Mälaren in the east. Sweden was then separated from Denmark by forest and thinly inhabited land north of Scania. Typically, the most contested area was the coastline between present-day Oslo and Øresund, the meeting-place between all three countries.
Coğrafya
Kuzey Denizi’ndeki Akıntı Sistemleri
The North Sea off the east coast of England is influenced by two systems of current. The first is driven by the Atlantic currents … [which] travel in an anti-clockwise direction from the north-east corner of Scotland, down the coast towards the Wash. At the same time, the second system of currents from the Channel pushes up from the south-east coast of Kent, also in an anti-clockwise direction, pulling water eastwards along the Continental coast. When the Channel current system emerges into the open water between the coast of the East Midlands and the west coast of Denmark, it forces the weakened Atlantic currents northwards, creating a new anti-clockwise current towards the south-west coast of Norway.
Avrupalıların Kuzey Atlantikte Balık Avı
Initially, however, it was not the search for fur but for fish that drove European sailors to move into the waters of the North Atlantic. Fish was’ one of the strategic commercial items in medieval Europe: dried and salted, it furnished essential proteins during the days of obligatory fast and through the bitter winters. In the fifteenth and sixteenth centuries the harvests of herring in the Baltic declined, and fishermen began to explore the cod-filled banks off Labrador, Newfoundland, and New England. Portuguese fishermen were perhaps the first, and they laid official claim to the entire coastline, although they could not defend that claim against the ever-growing number of competitors from Normandy, Brittany, and the English West Country.
Amerikaya göçler ve küresel ısınma
1664′ e dönecek olursak; Somerset’ten Richard Eburne adında bir rahip, yoksul nüfusunun haddinden fazla artmasına bir çözüm olarak, sömürgelere yılda 16.000 kişilik toplu göç önerisinde bulunmuştu. Bir yüzyıl sonra Britanya’nın nüfusu daha da artmış, toprak hırsı her yanı kuşatırken işsizlik de ülkenin sırtında büyüyen bir kambur olmuştu. Sayıları gitgide artan zanaatkarlar ve çiftlik işçileri, yeni bir hayat kurabilmenin bir yolu olarak göç etmeyi seçmiş; 19. yüzyılda buharlı gemiler ve demiryolları vasıtasıyla ilk kez toplu taşıma hizmetinin sunulmasıyla, damla damla başlayan göç hareketi sele dönüşmüştü. On binlerce tarım işçisi Kuzey Amerika, Avustralya, Güney Afrika ve Yeni Zelanda’ya göç etti; çok çalışacaklardı ve kendilerini bekleyen o topraklarda bağımsız çiftçiler haline geleceklerdi. Bu heveslerle girişilen büyük çaplı arazi temizleme faaliyetleri, atmosferdeki karbondioksit seviyelerini kayda değer ölçüde etkiledi ve 19. yüzyılın sonlarında başlayan küresel ısınmada önemli bir rol oynadı.
Akdeniz topografyası
Gerçekte Akdeniz bir biyolojik yetersizliğin tutsağıdır. Kıyı suları çok derindir; deniz canlılarının gelişip hızla çoğalmaları için gerekli sığ alanlardan yoksundur. Oysa normal olarak Akdeniz’de balık çeşidi boldur ama balık bol değildir…